Historia Mirowa

Historia Mirowa

Mirowo (Woltersdorf), wieś położona 7 km na południe od Chojny, kiedyś gmina w Nowej Marchii, dziś wieś w gminie Moryń, powiecie gryfińskim, województwie zachodniopomorskim.

 

W 1124 r. na tereny byłej Nowej Marchii przyjeżdża biskup Otton z Bambergu by krzewić chrześcijaństwo.W 1247 biskup Wilhelm z Kamienia Pomorskiego przyznaje dziesięcinę brandenburskiemu Klasztorowi w Lehninie od 250 morg ziemi Cedyńskiej i sąsiednich jezior Bietnitz i Narst (północne wzgórza) oraz własności tych jezior. Potwierdzeniem tej dziesięciny musiała być ceremonia nadania ziem przez księcia Barnima I. W klika lat powstają cztery niemieckie wsie Bietnitz, Nordhaufen, Godków i Mirowo. Pierwsze dwie są pochodzenia słowiańskiego, natomiast ostatnie wymienione z nowopowstałych stanowią "dziki korzeń" czyli osadników niemieckich. Godków, zwany także Goedekensdorf oznacza wioskę Godo i Gotho, a tym samym wskazuje na powrót do starych niemieckich nazwisk. Woltersdorf oznaczała wieś Waltera. Wieś o tej samej nazwie znajdowała się w okolicach klasztoru w Lehninie. Możliwe, że nazwa została przeniesiona stamtąd w te strony z myślą o ludziach przenoszących się z tamtego Woltersdorfu do naszego Mirowa. W latach 1320 - 1323 po wygaśnięciu dynastii askańskiej, Nowa Marchia przejściowo przechodzi we władanie książąt pomorskich, co przyczynia się do rozwoju terenów bardzo słabo rozwiniętych, a także słabo zaludnionych.

W 1323 roku władzę w Nowej Marchii obejmują Wittelsbachowie. W 1399 roku Zygmunt Luksemburski potwierdza Clausowi von Sack (Claws Saks) z Przyjezierza, iż wraz z innymi członkami rodu von Sack posiadają do wspólnej ręki otrzymane dziedzicznie od Jana Zgorzeleckiego dobra: siedzibę (Hausstätte) w Różankach, (Dorfstätte) w Przyjezierzu (wraz z przysiółkiem Mirowo) oraz wieś Błeszyn.

 

W latach 1402-1454/55 ziemie Nowej Marchii znajdują się pod rządami zakonu krzyżackiego.

 

W roku 1433 podczas wojny polsko-krzyżackiej, okoliczne tereny zostają zdobyte i splądrowane przez Husytów.

 

W latach 1535-1571 za rządów Jana kostrzyńskiego Nowa Marchia staje się niezależnym państwem w ramach Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.

 

W 1538 roku margrabia Jan kostrzyński oficjalnie wprowadza na terenie Nowej Marchii luteranizm jako religię obowiązującą.

 

W 1572 roku Mirowo (wtedy Woltersdorf) liczyło 222 mieszkańców, 566 ha  i 143 mieszkańców z czego 455,5 ha należało do jednego majątku ziemskiego. Przed rokiem 1572 prawdopodobnie było przysiółkiem Przyjezierza.

 

W roku 1718 wieś liczy 31 mórg, oraz dochodzi dodatkowo 4 rolników i 4 chałupników (chłopów pańszczyźnianych, bezrolnych).

 

Rok 1701 powstaje Królestwo Prus.

 

W latach 1806 - 1807 Nowa Marchia pod okupacją wojsk napoleońskich; na mocy traktatu w Tylży w dniu 12.07.1807 r. wojska francuskie opuszczają terytorium państwa pruskiego z wyjątkiem niektórych ważniejszych twierdz, pod warunkiem spłaty bądź zabezpieczenia nałożonej na Prusy kontrybucji wojennej.

 

W latach 1807 - 1811 reformy gospodarcze Steina- Hardenberga dotyczące zniesienia poddaństwa chłopów w Prusach (najpierw w królewszczyznach, następnie w dobrach prywatnych); w zamian za uwłaszczenie dziedzic otrzymywał od chłopa odszkodowanie pieniężne, w postaci robocizny w określonym czasie lub części ziemi, przy czym to nie mogło przekroczyć połowy gospodarstwa chłopskiego.

 

Według stanu na XVIII posiadłości rodziny von Sack przechodzą do dóbr królewskich. Mirowo staje się częścią gminy Przyjezierze.

 

Statystyka wydaje się zaniżona: 1718 rok 4 rolników, 4 chałupników; 1809 rok 5 chałupników.

 

W latach 1815-1818 - reformy administracyjne Prus zmieniają strukturę Nowej Marchii; wieś należy do powiatu Chojna, w rejencji frankfurckiej, w prowincji brandenburskiej.

 

1816 r.  - obowiązek uwłaszczenia chłopów w Prusach ograniczono do gospodarstw sprzężajnych, tj. posiadających co najmniej dwa zwierzęta pociągowe (konie lub woły).

 

1850 r. - uwłaszczenie chłopów w Prusach rozszerzono na wszystkie gospodarstwa chłopskie, aczkolwiek do tego czasu wielu chłopów zostało przez panów usuniętych z ziemi lub zbankrutowało.

 

Lata 1939 - 1945 II wojna światowa.

 

W latach 1945 - 1955 repatriacje Polaków ze wschodu na ziemie odzyskane.

 

W latach 1975 - 1998 miejscowość należy administracyjnie do województwa szczecińskiego.

 

Od roku 1998 miejscowość należy do województwa zachodniopomorskiego.

 

Zebrała i opracowała Kamilla Bastian Brzezińska.